திருச்சிற்றம்பலம் திருநாவுக்கரசர் அருளிய நான்காம் திருமுறை 4 113 (1/6) திரு அதிகைவீராட்டானம் 1 கொல்லி கூற்று ஆயின ஆறு விலக்ககிலீர்- கொடுமைபல செய்தன நான் அறியேன்; ஏற்றாய்! அடிக்கே இரவும் பகலும் பிரியாது வணங்குவன், எப்பொழுதும்; தோற்றாது என் வயிற்றின் அகம்படியே குடரோடு துடக்கி முடக்கியிட, ஆற்றேன், அடியேன்;- அதிகைக் கெடில வீரட்டானத்து உறை அம்மானே! 1 நெஞ்சம் உமக்கே இடம் ஆக வைத்தேன்; நினையாது ஒருபோதும் இருந்து அறியேன்; வஞ்சம்இது ஒப்பது கண்டு அறியேன்; வயிற்றோடு துடக்கி முடக்கியிட, நஞ்சு ஆகி வந்து என்னை நலிவதனை நணுகாமல் துரந்து கரந்தும் இடீர்; "எஞ்சேலும் !" என்னீர் - அதிகைக் கெடில வீரட்டானத்து உறை அம்மானே! 2 பணிந்தாரன பாவங்கள் பாற்ற வல்லீர்! படுவெண்தலையில் பலி கொண்டு உழல்வீர்! துணிந்தே உமக்கு ஆட்செய்து வாழல் உற்றால் சுடுகின்றது சூலை தவிர்த்து அருளீர்- பிணிந்தார் பொடிகொண்டு மெய் பூச வல்லீர்! பெற்றம் ஏற்று உகந்தீர்! சுற்றும் வெண்தலை கொண்டு, அணிந்தீர்! அடிகேள்! அதிகைக் கெடில வீரட்டானத்து உறை அம்மானே! 3 முன்னம், அடியேன் அறியாமையினான் முனிந்து, என்னை நலிந்து முடக்கியிட, பின்னை, அடியேன் உமக்கு ஆளும்பட்டேன் சுடுகின்றது சூலை தவிர்த்து அருளீர்; தன்னை அடைந்தார் வினை தீர்ப்பது அன்றோ தலை ஆயவர்தம் கடன் ஆவதுதான்?- அன்னம் நடையார் அதிகைக் கெடில வீரட்டானத்து உறை அம்மானே! 4 காத்து ஆள்பவர் காவல் இகழ்ந்தமையால், கரை நின்றவர், "கண்டுகொள்!" என்று சொல்லி, நீத்து ஆய கயம் புக நூக்கியிட, நிலைக் கொள்ளும் வழித்துறை ஒன்று அறியேன்; வார்த்தை இது ஒப்பது கேட்டு அறியேன்; வயிற்றோடு துடக்கி முடக்கியிட ஆர்த்தார் - புனல் ஆர் அதிகைக் கெடில வீரட்டானத்து உறை அம்மானே! 5 சலம் பூவொடு, தூபம், மறந்து அறியேன்; தமிழோடு இசைபாடல் மறந்து அறியேன்; நலம் தீங்கிலும் உன்னை மறந்து அறியேன்; உன் நாமம் என் நாவில் மறந்து அறியேன்; உலந்தார் தலையில் பலி கொண்டு உழல்வாய்! உடலுள் உறு சூலை தவிர்த்து அருளாய்! அலந்தேன், அடியேன்; - அதிகைக் கெடில வீரட்டானத்து உறை அம்மானே! 6 உயர்ந்தேன், மனைவாழ்க்கையும் ஒண் பொருளும் ஒருவர் தலை காவல் இலாமையினால்; வயந்தே உமக்கு ஆட்செய்து வாழல் உற்றால் , வலிக்கின்றது சூலை தவிர்த்து அருளீர் பயந்தே என் வயிற்றின் அகம்படியே பறித்துப் புரட்டி அறுத்து ஈர்த்திட, நான் அயர்ந்தேன், அடியேன்;- அதிகைக் கெடில வீரட்டானத்து உறை அம்மானே! 7 வலித்தேன் மனைவாழ்க்கை, மகிழ்ந்து அடியேன் வஞ்சம் மனம் ஒன்றும் இலாமையினால்; சலித்தால் ஒருவர் துணை யாரும் இல்லை; சங்கவெண்குழைக் காது உடை எம்பெருமான்! கலித்தே என் வயிற்றின் அகம்படியே கலக்கி மலக்கிட்டுக் கவர்ந்து தின்ன, அலுத்தேன், அடியேன்:- அதிகைக் கெடில வீரட்டானத்து உறை அம்மானே! 8 பொன் போல மிளிர்வது ஓர் மேனியினீர்! புரிபுன்சடையீர்! மெலியும் பிறையீர்! துன்பே, கவலை, பிணி, என்று இவற்றை நணுகாமல் துரந்து கரந்தும் இடீர்! என்போலிகள் உம்மை இனித் தெளியார்; அடியார் படுவது இதுவே ஆகில்; அன்பே அமையும் - அதிகைக் கெடில வீரட்டானத்து உறை அம்மானே! 9 போர்த்தாய், அங்கு ஓர் ஆனையின் ஈர் உரி தோல்! புறங்காடு அரங்கா நடம் ஆட வல்லாய்! ஆர்த்தான் அரக்கன்தனை மால்வரைக்கீழ் அடர்த்திட்டு, அருள்செய்த அது கருதாய் வேர்த்தும் புரண்டும் விழுந்தும் எழுந்தால், என் வேதனை ஆன விலக்கியிடாய் - ஆர்த்து ஆர் புனல் சூழ் - அதிகைக் கெடில வீரட்டானத்து உறை அம்மானே! 10