கணபதி வணக்கம் நற்குஞ் சரக்கன்று நண்ணிற் கலைஞானங் கற்குஞ் சரக்கன்று காண். 1 பதிமுதுநிலை அகர வுயிர்போ லறிவாகி யெங்கு நிகரிலிறை நிற்கு நிறைந்து. தன்னிலைமை மன்னுயிர்கள் சாரத் தருஞ்சத்தி பின்னமிலா னெங்கள் பிரான். பெருமைக்கு நுண்மைக்கும் பேரருட்கும் பேற்றி னருமைக்கு மொப்பின்மை யான். ஆக்கி யெவையு மளித்தா சுடனடங்கப் போக்குமவன் போகாப் புகல் அருவு முருவு மறிஞர்க் கறிவா முருவு முடையா னுளன் பல்லா ருயிருணரும் பான்மையென மேலொருவ னில்லாதா னெங்க ளிறை. ஆனா வறிவா யகலா னடியவர்க்கு வானாடர் காணாத மன். எங்கு மெவையு மெரியுறுநீர் போலேகந் தங்குமவன் றானே தனி. நலமில னண்ணார்க்கு நண்ணினர்க்கு நல்லன் சலமிலன் பேர்சங் கரன் உன்னுமுள தைய மிலதுணர்வா யோவாது மன்னுபவந் தீர்க்கு மருந்து. 2 உயிரவைநிலை பிறந்தநாண் மேலும் பிறக்குநாள் போலுந் துறந்தோர் துறப்போர் தொகை. திரிமலத்தா ரொன்றதனிற் சென்றார்க ளன்றி யொருமலத்தா ராயு முளர். மூன்றுதிறத் துள்ளாரு மூலமலத் துள்ளார்க டோன்றலர்தொத் துள்ளார் துணை. கண்டவற்றை நாளுங் கனவிற் கலங்கிடுந் திண்டிறலுக் கென்னோ செயல் பொறியின்றி யொன்றும் புணராத புந்திக் கறிவென்ற பேர்நன் றற. ஒளியு மிருளு முலகு மலர்கட் டெளிவி லெனிலென் செய. சத்தசத்தைச் சாரா தசத்தறியா தங்கனிவை யுய்த்தசத சத்தா முயிர். இருளி லிருளாகி யெல்லிடத்தி னெல்லாம் பொருள்க ளிலதோ புவி. ஊமன்கண் போல வொளியு மிகவிருளே யாமன்கண் காணா அவை. அன்றளவு மாற்றுமுயி ரந்தோ வருடெரிவ தென்றளவொன் றில்லா விடர். 3. இருண்மலநிலை துன்றும் பவத்துயரு மின்புந் துணைப்பொருளு மின்றென்ப தெவ்வாறு மில். இருளான தன்றி யிலதெவையு மேகப் பொருளாகி நிற்கும் பொருள். ஒரு பொருளுங் காட்டா திருளுருவங் காட்டு மிருபொருளுங் காட்டா திது. அன்றளவி யுள்ளொளியோ டாவி யிடையடங்கி யின்றளவு நின்ற திருள். பலரைப் புணர்ந்துமிருட் பாவைக்குண் டென்றுங் கணவர்க்குந் தோன்றாத கற்பு. பன்மொழிக ளென்னுணரும் பான்மை தெரியாத தன்மையிரு ளார்தந் தது. இருளின்றேற் றுன்பே னுயிரியல்பேற் போக்கும் பொருளுண்டே லொன்றாகப் போம். ஆசாதி யேலணைவ காரணமென் முத்திநிலை பேசாது கவ்வும் பிணி. ஒன்று மிகினு மொளிகவரா தேலுள்ள மென்று மகலா திருள். விடிவா மளவும் விளக்கனைய மாயை விடிவாதி கன்மத்து வந்து. 4 அருளதுநிலை அருளிற் பெரிய தகிலத்தில் வேண்டும் பொருளிற் றலையிலது போல். பெருக்க நுகரவினை பேரொளியா யெங்கு மருக்கனென நிற்கு மருள். ஊனறியா தென்று முயிரறியா தொன்றுமிவை தானறியா தாரறிவார் தான். பாலாழி மீனாளும் பான்மைத் தருளுயிர்கண் மாலாழி யாழு மறித்து. அணுகு துணையறியா வாற்றோனி லைந்து முணர்வை யுணரா வுயிர். தரையை யறியாது தாமே திரிவோர் புரையை யுணரா புவி. மலைகெடுத்தோர் மண்கெடுத்தோர் வான்கெடுத்தோர் ஞானந் தலைகெடுத்தோர் தற்கேடர் தாம். வெள்ளத்து ணாவற்றி யாங்கு விடிந்திருளாங் கள்ளத் தலைவர் கடன். பரப்பமைந்து கேண்மினிது பாற்கலன்மேற் பூஞை கரப்பருந்த நாடுங் கடன். இற்றை வரையியைந்து மேதும் பழக்கமிலா வெற்றுயிர்க்கு வீடு மிகை. 5 அருளுருநிலை அறியாமை யுண்ணின் றளித்ததே காணுங் குறியாக நீங்காத கோ. அகத்துறுநோய்க் குள்ளின ரன்றி யதனைச் சகத்தவருங் காண்பரோ தான். அருளா வகையா லருள்புரிய வந்த பொருளா ரறிவார் புவி. பொய்யிருண்ட சிந்தைப் பொறியிலார் போதமா மெய்யிரண்டுங் காணார் மிக. பார்வையென மாக்களைப் பற்றிப் பிடித்தற்காம் போர்வையெனக் காணார் புவி. எமக்கெ னெவனுக் கெவைதெரியு மவ்வ தமக்கவனை வேண்டத் தவிர்ம் விடனகுல மேவினுமெய்ப் பாவகனின் மீளுங் கடனிலிருள் போவதிவன் கண். அகலத் தருமருளை யாக்கும் வினை நீக்குஞ் சகலர்க்கும் வந்தருளுந் தான். ஆரறிவா ரெல்லா மகன்ற நெறியருளும் பேரறிவான் வாராத பின். ஞான மிவனொழிய நண்ணியிடு நற்கலனல் பானு வொழியப் படின். 6 அறியுநெறி நீடு மிருவினையு நேராக நேராதல் கூடுமிறை சத்தி கொளல். ஏக னநேக னிருள்கரும மாயையிரண் டாகவிவை யாறாதி யில். செய்வானுஞ் செய்வினையுஞ் சேர்பயனுஞ் சேர்ப்பவனு முய்வா னுளனென் றுணர். ஊனுயிரால் வாழு மொருமைத்தே யூனொடுயிர் தானுணர்வோ டொன்றாந் தரம். தன்னிறமும் பன்னிறமுந் தானாங்கற் றன்மைதரும் பொன்னிறம்போன் மன்னிறமிப் பூ. கண்டொல்லை காணுநெறி கண்ணுயிர் நாப்பணிலை யுண்டில்லை யல்ல தொளி. புன்செயலி னோடும் புலன்செயல்போ னின்செயலை மன்செயல தாக மதி. ஓராதே யொன்றையுமுற் றுன்னாதே நீமுந்திப் பாராதே பார்த்தனைப் பார். களியே மிகுபுல னாக்கருதி ஞான வொளியே யொளியா வொளி. கண்டபடி யேகண்டு காணாமை காணாமை கொண்டபடி யேகொண் டிரு. 7 உயிரவை விளக்கம் தூண் நிழல்ஆர் தற்காருஞ் சொல்லார் தொகுமிதுபோற் றானதுவாய் நிற்குந் தரம். தித்திக்கும் கைக்கும் பால்காணுந் திருந்திடுநாப் பித்தத்திற் றான்றவிர்ந்த பின். காண்பா னொளியிருளிற் காட்டிடவுந் தான்கண்ட வீண்பாவம் எந்நாள் விடும். ஒளியு மிருளு மொருமைத்துப் பன்மை தெளிவு தெளியாச் செயல். கிடைக்கத் தகுமேநற் கேண்மையார்க் கெல்லா மெடுத்துச் சுமப்பானை யின்று. வஞ்ச முடனொருவன் வைத்த நிதிகவரத் துஞ்சினனோ போயினனோ சொல். தனக்குநிழ லின்றா வொளிகவருந் தம்ப மெனக்கவர நில்லா திருள். உற்கைதரும் பொற்கை யுடையவர்போ லுண்மைப்பி னிற்கை யருளார் நிலை. ஐம்புலனாற் றான்கண்ட தன்றா லதுவொழிய வைம்புலனார் தாமா ரதற்கு. தாமே தருமவரைத் தம்வலியி னாற்கருத லாமே யிவனா ரதற்கு. 8 இன்புறுநிலை இன்புறுவார் துன்பா ரிருளி லெழுஞ்சுடரின் பின்புகுவார் முன்புகுவார் பின். இருவர் மடந்தையருக் கென்பயனின் புண்டா மொருவ னொருத்தி யுறின். இன்பதனை யெய்துவார்க் கீயு மவற்குருவ மின்பகன மாதலினா லில். தாடலைபோற் கூடியவை தானிகழா வேற்றின்பக் கூடலைநீ யேகமெனக் கொள். ஒன்றாலு மொன்றா திரண்டாலு மோசையெழா தென்றாலொன் றன்றிரண்டு மில். உற்றாரும் பெற்றாரு மோவா ருரையொழியப் பற்றாரு மற்றார் பவம். பேயொன்றுந் தன்மை பிறக்கு மளவுமினி நீயொன்றுஞ் செய்யாது நில். ஒண்பொருட்க ணுற்றார்க் குறுபயனே யல்லாது கண்படுப்போர் கைப்பொருள்போற் காண். மூன்றாய தன்மையவர் தம்மின் மிகமுயங்கித் தோன்றாத வின்பமதென் சொல். இன்பி லினிதென்ற லின்றுண்டே லின்றுண்டா மன்பி னிலையே யது. 9 ஐந்தெழுத்தருணிலை அருணூலு மாரணமு மல்லாது மைந்தின் பொருணூ றெரியப் புகின். இறைசத்தி பாச மெழின்மாயை யாவி யுறநிற்கு மோங்காரத் துள். ஊன நடன மொருபா லொருபாலா ஞானநடந் தானடுவே நாடு. விரியமந மேவியவை மீளவிடா சித்தம் பெரியவினை தீரிற் பெறும். மாலார் திரோத மலமுதலாய் மாறுமோ மேலாசி மீளா விடின். ஆராதி யாதார மந்தோ வதுமீண்டு பாராது மேலோதும் பற்று. சிவமுதலே யாமாறு சேருமேற் றீரும் பவமிதுநீ யோதும் படி. வாசி யருளியவை வாழ் விக்கு மற்றதுவே யாசி லுருவமுமா மங்கு ஆசின்நவா நாப்ப ணடையா தருளினால் வாசியிடை நிற்கை வழக்கு. எல்லா வகையு மியம்பு மிவனகன்று நில்லா வகையை நினைந்து. 10 அணைந்தோர் தன்மை ஓங்குணர்வி னுள்ளடங்கி யுள்ளத்து ளின்பொடுங்கத் தூங்குவர்மற் றேதுண்டு சொல். ஐந்தொழிலுங் காரணர்க ளாந்தொழிலும் போகநுகர் வெந்தொழிலு மேவார் மிக. எல்லா மறியு மறிவுறினு மீங்கிவரொன் றல்லா தறியா ரற. புலனடக்கித் தம்முதற்கட் புக்குறுவர் போதார் தலனடக்கு மாமை தக. அவனையகன் றெங்கின்றா மாங்கவனா மெங்கு மிவனையொழிந் துண்டாத லில். உள்ளும் புறம்பு மொருதன்மைக் காட்சியருக் கெள்ளுந் திறமேது மில். உறுந்தொழிற்குத் தக்க பயனுலகந் தத்தம் வறுந்தொழிற்கு வாய்மை பயன். ஏன்ற வினையுடலோ டேகுமிடை யேறும்வினை தோன்றி லருளே சுடும். மும்மை தரும்வினைகண் மூளாவா மூதறிவார்க் கம்மையு மிம்மையே யாம். கள்ளத் தலைவர் துயர்கருதித் தங்கருணை வெள்ளத் தலைவர் மிக.